کلام معصوم
ساعت ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٩ دی ،۱۳۸٧  

 1- إنّ هذه الدنیا قد تغیرت وتنَکّرت و أدبرَ معروفها ، فلم یبقَ منها الا صُبابةٌ کصبابةِ

  الاناء وخسیسُ عنیسٍ کالمرعی الوبیل ، اَلا ترونَ أنّ الحقَ لا یعملُ به وأنّ الباطلَ

  لا یتناهی عنهُ ، لِیرغبَ المؤمنُ فی لقاء الله مُحِقاً فإنی لا اری الموتَ الا سعادةً ولا

   الحیاةَ معَ الظالمینَ إلا بَرَماً ، إنَّ الناسَ عَبیدُ الدُنیا والدینُ لَعْقٌ علی السنتهم یحوطونهُ

   مادرّتْ بهِ معائشهم فإذا مُحِصوا بالبلاء قلَّ الدَّیانونَ. (تحف العقول ص 249و250)

        در هنگام سفر به کربلا فرمود:

        راستی این دنیا دگرگونه وناشناس شده ومعروفش پشت کرده ، واز آن جز نمی که

        بر کاسه نشیند وزندگی پست ، همچون چراگاه تباه ، چیزی باقی نمانده است ، آیا

       نمی بینید که به حق عمل نمی شود واز باطل نهی نمی گردد ؟ در چنین شرائطی مؤمن

       به لقای خدا سزاوار است . ومن مرگ را جز سعادت وزندگی با ظالمان را جز

  هلاکت نمی بینم ، براستی که مردم بنده دنیا هستند ودین بر سر زبان آنهاست ومادام که برای معیشت آنها باشد می چرخانندش ووقتی به بلا آزموده شدند

       دینداران اندک اند .


کلمات کلیدی: کربلا ،دنیا ،مرگ ،دینداران